-En üst-
Tırmanıyorum.
Günlerdir tırmanıyorum.
Ellerim çok acıyor.
Bazen sıcak sıcak bir şeyler aktığını hissediyorum ellerimden.
Toprağa dokundukça da ellerimdeki yarıklara doluyor toprak.
Yanıyor çok.
Tırmanıyorum...
Işık, küçük...
Tırmanıyorum...
Gittikçe yaklaşıyor bana.
Büyüyor.
Büyüyor...
Elimi atıyorum dışarı.
Buradan çıkmam çok güç olacak sanırım.
Tutunacak bir şeyler arıyorum el yordamıyla.
Zor...
Buldum!
Ayaklarım kaymasa...
Biraz daha...
Gayret.
Bu!
Koku, papatya...
Işık...
Büyüyor. Kocaman oldu.
Nefes.
Bir tane daha.
Bu?!
Güneş.
-En dibe vurmadan zirveye çıkamazsın.-
16 Aralık 2009
Elif Ayvaz
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder